與高司諫書文言文及翻譯

作者: 宋代    歐陽修
修頓首再拜,白司諫足下:某年十七時,家隨州,見天圣二年進士及第榜,始識足下姓名。是時予年少,未與人接,又居遠方,但聞今宋舍人兄弟,與葉道卿、鄭天休數人者,以文學大有名,號稱得人。而足下廁其間,獨無卓卓可道說者,予固疑足下不知何如人也。其后更十一年,予再至京師,足下已為御史里行,然猶未暇一識足下之面。但時時于予友尹師魯問足下之賢否。而師魯說足下:“正直有學問,君子人也?!庇瑾q疑之。夫正直者,不可屈曲;有學問者,必能辨是非。以不可屈之節,有能辨是非之明,又為言事之官,而俯仰默默,無異眾人,是果賢者耶!此不得使予之不疑也。自足下為諫官來,始得相識。侃然正色,論前世事,歷歷可聽,褒貶是非,無一謬說。噫!持此辯以示人,孰不愛之?雖予亦疑足下真君子也。是予自聞足下之名及相識,凡十有四年而三疑之。今者推其實跡而較之,然后決知足下非君子也。

前日范希文貶官后,與足下相見于安道家。足下詆誚希文為人。予始聞之,疑是戲言;及見師魯,亦說足下深非希文所為,然后其疑遂決。希文平生剛正、好學、通古今,其立朝有本末,天下所共知。今又以言事觸宰相得罪。足下既不能為辨其非辜,又畏有識者之責己,遂隨而詆之,以為當黜,是可怪也。夫人之性,剛果懦軟,稟之于天,不可勉強。雖圣人亦不以不能責人之必能。今足下家有老母,身惜官位,懼饑寒而顧利祿,不敢一忤宰相以近刑禍,此乃庸人之常情,不過作一不才諫官爾。雖朝廷君子,亦將閔足下之不能,而不責以必能也。今乃不然,反昂然自得,了無愧畏,便毀其賢以為當黜,庶乎飾己不言之過。夫力所不敢為,乃愚者之不逮;以智文其過,此君子之賊也。

且希文果不賢邪?自三四年來,從大理寺丞至前行員外郎,作待制日,日備顧問,今班行中無與比者。是天子驟用不賢之人?夫使天子待不賢以為賢,是聰明有所未盡。足下身為司諫,乃耳目之官,當其驟用時,何不一為天子辨其不賢,反默默無一語;待其自敗,然后隨而非之。若果賢邪?則今日天子與宰相以忤意逐賢人,足下不得不言。是則足下以希文為賢,亦不免責;以為不賢,亦不免責,大抵罪在默默爾。

昔漢殺蕭望之與王章,計其當時之議,必不肯明言殺賢者也。必以石顯、王鳳為忠臣,望之與章為不賢而被罪也。今足下視石顯、王鳳果忠邪?望之與章果不賢邪?當時亦有諫臣,必不肯自言畏禍而不諫,亦必曰當誅而不足諫也。今足下視之,果當誅邪?是直可欺當時之人,而不可欺后世也。今足下又欲欺今人,而不懼后世之不可欺邪?況今之人未可欺也。

伏以今皇帝即位已來,進用諫臣,容納言論,如曹修古、劉越雖歿,猶被褒稱。今希文與孔道輔皆自諫諍擢用。足下幸生此時,遇納諫之圣主如此,猶不敢一言,何也?前日又聞御史臺榜朝堂,戒百官不得越職言事,是可言者惟諫臣爾。若足下又遂不言,是天下無得言者也。足下在其位而不言,便當去之,無妨他人之堪其任者也。

昨日安道貶官,師魯待罪,足下猶能以面目見士大夫,出入朝中稱諫官,是足下不復知人間有羞恥事爾。所可惜者,圣朝有事,諫官不言而使他人言之,書在史冊,他日為朝廷羞者,足下也?!洞呵铩分?,責賢者備。今某區區猶望足下之能一言者,不忍便絕足下,而不以賢者責也。若猶以謂希文不賢而當逐,則予今所言如此,乃是朋邪之人爾。愿足下直攜此書于朝,使正予罪而誅之,使天下皆釋然知希文之當逐,亦諫臣之一効也。

前日足下在安道家,召予往論希文之事。時坐有他客,不能盡所懷。故輒布區區,伏惟幸察,不宣。修再拜。

xiū dùn shǒu zài bài ,bái sī jiàn zú xià :mǒu nián shí qī shí ,jiā suí zhōu ,jiàn tiān shèng èr nián jìn shì jí dì bǎng ,shǐ shí zú xià xìng míng 。shì shí yǔ nián shǎo ,wèi yǔ rén jiē ,yòu jū yuǎn fāng ,dàn wén jīn sòng shě rén xiōng dì ,yǔ yè dào qīng 、zhèng tiān xiū shù rén zhě ,yǐ wén xué dà yǒu míng ,hào chēng dé rén 。ér zú xià cè qí jiān ,dú wú zhuó zhuó kě dào shuō zhě ,yǔ gù yí zú xià bú zhī hé rú rén yě 。qí hòu gèng shí yī nián ,yǔ zài zhì jīng shī ,zú xià yǐ wéi yù shǐ lǐ háng ,rán yóu wèi xiá yī shí zú xià zhī miàn 。dàn shí shí yú yǔ yǒu yǐn shī lǔ wèn zú xià zhī xián fǒu 。ér shī lǔ shuō zú xià :“zhèng zhí yǒu xué wèn ,jun1 zǐ rén yě ?!眣ǔ yóu yí zhī 。fū zhèng zhí zhě ,bú kě qū qǔ ;yǒu xué wèn zhě ,bì néng biàn shì fēi 。yǐ bú kě qū zhī jiē ,yǒu néng biàn shì fēi zhī míng ,yòu wéi yán shì zhī guān ,ér fǔ yǎng mò mò ,wú yì zhòng rén ,shì guǒ xián zhě yē !cǐ bú dé shǐ yǔ zhī bú yí yě 。zì zú xià wéi jiàn guān lái ,shǐ dé xiàng shí 。kǎn rán zhèng sè ,lùn qián shì shì ,lì lì kě tīng ,bāo biǎn shì fēi ,wú yī miù shuō 。yī !chí cǐ biàn yǐ shì rén ,shú bú ài zhī ?suī yǔ yì yí zú xià zhēn jun1 zǐ yě 。shì yǔ zì wén zú xià zhī míng jí xiàng shí ,fán shí yǒu sì nián ér sān yí zhī 。jīn zhě tuī qí shí jì ér jiào zhī ,rán hòu jué zhī zú xià fēi jun1 zǐ yě 。修頓首再拜,白司諫足下:某年十七時,家隨州,見天圣二年進士及第榜,始識足下姓名。是時予年少,未與人接,又居遠方,但聞今宋舍人兄弟,與葉道卿、鄭天休數人者,以文學大有名,號稱得人。而足下廁其間,獨無卓卓可道說者,予固疑足下不知何如人也。其后更十一年,予再至京師,足下已為御史里行,然猶未暇一識足下之面。但時時于予友尹師魯問足下之賢否。而師魯說足下:“正直有學問,君子人也?!庇瑾q疑之。夫正直者,不可屈曲;有學問者,必能辨是非。以不可屈之節,有能辨是非之明,又為言事之官,而俯仰默默,無異眾人,是果賢者耶!此不得使予之不疑也。自足下為諫官來,始得相識。侃然正色,論前世事,歷歷可聽,褒貶是非,無一謬說。噫!持此辯以示人,孰不愛之?雖予亦疑足下真君子也。是予自聞足下之名及相識,凡十有四年而三疑之。今者推其實跡而較之,然后決知足下非君子也。
qián rì fàn xī wén biǎn guān hòu ,yǔ zú xià xiàng jiàn yú ān dào jiā 。zú xià dǐ qiào xī wén wéi rén 。yǔ shǐ wén zhī ,yí shì xì yán ;jí jiàn shī lǔ ,yì shuō zú xià shēn fēi xī wén suǒ wéi ,rán hòu qí yí suí jué 。xī wén píng shēng gāng zhèng 、hǎo xué 、tōng gǔ jīn ,qí lì cháo yǒu běn mò ,tiān xià suǒ gòng zhī 。jīn yòu yǐ yán shì chù zǎi xiàng dé zuì 。zú xià jì bú néng wéi biàn qí fēi gū ,yòu wèi yǒu shí zhě zhī zé jǐ ,suí suí ér dǐ zhī ,yǐ wéi dāng chù ,shì kě guài yě 。fū rén zhī xìng ,gāng guǒ nuò ruǎn ,bǐng zhī yú tiān ,bú kě miǎn qiáng 。suī shèng rén yì bú yǐ bú néng zé rén zhī bì néng 。jīn zú xià jiā yǒu lǎo mǔ ,shēn xī guān wèi ,jù jī hán ér gù lì lù ,bú gǎn yī wǔ zǎi xiàng yǐ jìn xíng huò ,cǐ nǎi yōng rén zhī cháng qíng ,bú guò zuò yī bú cái jiàn guān ěr 。suī cháo tíng jun1 zǐ ,yì jiāng mǐn zú xià zhī bú néng ,ér bú zé yǐ bì néng yě 。jīn nǎi bú rán ,fǎn áng rán zì dé ,le wú kuì wèi ,biàn huǐ qí xián yǐ wéi dāng chù ,shù hū shì jǐ bú yán zhī guò 。fū lì suǒ bú gǎn wéi ,nǎi yú zhě zhī bú dǎi ;yǐ zhì wén qí guò ,cǐ jun1 zǐ zhī zéi yě 。 前日范希文貶官后,與足下相見于安道家。足下詆誚希文為人。予始聞之,疑是戲言;及見師魯,亦說足下深非希文所為,然后其疑遂決。希文平生剛正、好學、通古今,其立朝有本末,天下所共知。今又以言事觸宰相得罪。足下既不能為辨其非辜,又畏有識者之責己,遂隨而詆之,以為當黜,是可怪也。夫人之性,剛果懦軟,稟之于天,不可勉強。雖圣人亦不以不能責人之必能。今足下家有老母,身惜官位,懼饑寒而顧利祿,不敢一忤宰相以近刑禍,此乃庸人之常情,不過作一不才諫官爾。雖朝廷君子,亦將閔足下之不能,而不責以必能也。今乃不然,反昂然自得,了無愧畏,便毀其賢以為當黜,庶乎飾己不言之過。夫力所不敢為,乃愚者之不逮;以智文其過,此君子之賊也。
qiě xī wén guǒ bú xián xié ?zì sān sì nián lái ,cóng dà lǐ sì chéng zhì qián háng yuán wài láng ,zuò dài zhì rì ,rì bèi gù wèn ,jīn bān háng zhōng wú yǔ bǐ zhě 。shì tiān zǐ zhòu yòng bú xián zhī rén ?fū shǐ tiān zǐ dài bú xián yǐ wéi xián ,shì cōng míng yǒu suǒ wèi jìn 。zú xià shēn wéi sī jiàn ,nǎi ěr mù zhī guān ,dāng qí zhòu yòng shí ,hé bú yī wéi tiān zǐ biàn qí bú xián ,fǎn mò mò wú yī yǔ ;dài qí zì bài ,rán hòu suí ér fēi zhī 。ruò guǒ xián xié ?zé jīn rì tiān zǐ yǔ zǎi xiàng yǐ wǔ yì zhú xián rén ,zú xià bú dé bú yán 。shì zé zú xià yǐ xī wén wéi xián ,yì bú miǎn zé ;yǐ wéi bú xián ,yì bú miǎn zé ,dà dǐ zuì zài mò mò ěr 。 且希文果不賢邪?自三四年來,從大理寺丞至前行員外郎,作待制日,日備顧問,今班行中無與比者。是天子驟用不賢之人?夫使天子待不賢以為賢,是聰明有所未盡。足下身為司諫,乃耳目之官,當其驟用時,何不一為天子辨其不賢,反默默無一語;待其自敗,然后隨而非之。若果賢邪?則今日天子與宰相以忤意逐賢人,足下不得不言。是則足下以希文為賢,亦不免責;以為不賢,亦不免責,大抵罪在默默爾。
xī hàn shā xiāo wàng zhī yǔ wáng zhāng ,jì qí dāng shí zhī yì ,bì bú kěn míng yán shā xián zhě yě 。bì yǐ shí xiǎn 、wáng fèng wéi zhōng chén ,wàng zhī yǔ zhāng wéi bú xián ér bèi zuì yě 。jīn zú xià shì shí xiǎn 、wáng fèng guǒ zhōng xié ?wàng zhī yǔ zhāng guǒ bú xián xié ?dāng shí yì yǒu jiàn chén ,bì bú kěn zì yán wèi huò ér bú jiàn ,yì bì yuē dāng zhū ér bú zú jiàn yě 。jīn zú xià shì zhī ,guǒ dāng zhū xié ?shì zhí kě qī dāng shí zhī rén ,ér bú kě qī hòu shì yě 。jīn zú xià yòu yù qī jīn rén ,ér bú jù hòu shì zhī bú kě qī xié ?kuàng jīn zhī rén wèi kě qī yě 。 昔漢殺蕭望之與王章,計其當時之議,必不肯明言殺賢者也。必以石顯、王鳳為忠臣,望之與章為不賢而被罪也。今足下視石顯、王鳳果忠邪?望之與章果不賢邪?當時亦有諫臣,必不肯自言畏禍而不諫,亦必曰當誅而不足諫也。今足下視之,果當誅邪?是直可欺當時之人,而不可欺后世也。今足下又欲欺今人,而不懼后世之不可欺邪?況今之人未可欺也。
fú yǐ jīn huáng dì jí wèi yǐ lái ,jìn yòng jiàn chén ,róng nà yán lùn ,rú cáo xiū gǔ 、liú yuè suī mò ,yóu bèi bāo chēng 。jīn xī wén yǔ kǒng dào fǔ jiē zì jiàn zhèng zhuó yòng 。zú xià xìng shēng cǐ shí ,yù nà jiàn zhī shèng zhǔ rú cǐ ,yóu bú gǎn yī yán ,hé yě ?qián rì yòu wén yù shǐ tái bǎng cháo táng ,jiè bǎi guān bú dé yuè zhí yán shì ,shì kě yán zhě wéi jiàn chén ěr 。ruò zú xià yòu suí bú yán ,shì tiān xià wú dé yán zhě yě 。zú xià zài qí wèi ér bú yán ,biàn dāng qù zhī ,wú fáng tā rén zhī kān qí rèn zhě yě 。 伏以今皇帝即位已來,進用諫臣,容納言論,如曹修古、劉越雖歿,猶被褒稱。今希文與孔道輔皆自諫諍擢用。足下幸生此時,遇納諫之圣主如此,猶不敢一言,何也?前日又聞御史臺榜朝堂,戒百官不得越職言事,是可言者惟諫臣爾。若足下又遂不言,是天下無得言者也。足下在其位而不言,便當去之,無妨他人之堪其任者也。
zuó rì ān dào biǎn guān ,shī lǔ dài zuì ,zú xià yóu néng yǐ miàn mù jiàn shì dà fū ,chū rù cháo zhōng chēng jiàn guān ,shì zú xià bú fù zhī rén jiān yǒu xiū chǐ shì ěr 。suǒ kě xī zhě ,shèng cháo yǒu shì ,jiàn guān bú yán ér shǐ tā rén yán zhī ,shū zài shǐ cè ,tā rì wéi cháo tíng xiū zhě ,zú xià yě ?!禼hūn qiū 》zhī fǎ ,zé xián zhě bèi 。jīn mǒu qū qū yóu wàng zú xià zhī néng yī yán zhě ,bú rěn biàn jué zú xià ,ér bú yǐ xián zhě zé yě 。ruò yóu yǐ wèi xī wén bú xián ér dāng zhú ,zé yǔ jīn suǒ yán rú cǐ ,nǎi shì péng xié zhī rén ěr 。yuàn zú xià zhí xié cǐ shū yú cháo ,shǐ zhèng yǔ zuì ér zhū zhī ,shǐ tiān xià jiē shì rán zhī xī wén zhī dāng zhú ,yì jiàn chén zhī yī xiào yě 。 昨日安道貶官,師魯待罪,足下猶能以面目見士大夫,出入朝中稱諫官,是足下不復知人間有羞恥事爾。所可惜者,圣朝有事,諫官不言而使他人言之,書在史冊,他日為朝廷羞者,足下也?!洞呵铩分?,責賢者備。今某區區猶望足下之能一言者,不忍便絕足下,而不以賢者責也。若猶以謂希文不賢而當逐,則予今所言如此,乃是朋邪之人爾。愿足下直攜此書于朝,使正予罪而誅之,使天下皆釋然知希文之當逐,亦諫臣之一効也。
qián rì zú xià zài ān dào jiā ,zhào yǔ wǎng lùn xī wén zhī shì 。shí zuò yǒu tā kè ,bú néng jìn suǒ huái 。gù zhé bù qū qū ,fú wéi xìng chá ,bú xuān 。xiū zài bài 。 前日足下在安道家,召予往論希文之事。時坐有他客,不能盡所懷。故輒布區區,伏惟幸察,不宣。修再拜。

提示:拼音為程序生成,因此多音字的拼音可能不準確。

與高司諫書文言文及翻譯作者: 歐陽修

簡介 詩詞 歐陽修

歐陽修(1007年8月6日 -1072年9月22日),字永叔,號醉翁,晚號六一居士,江南西路吉州廬陵永豐(今江西省吉安市永豐縣)人,景德四年(1007年)出生于綿州(今四川省綿陽市),北宋政治家、文學家。歐陽修于宋仁宗天圣八年(1030年)以進士及第,歷仕仁宗、英宗、神宗三朝,官至翰林學士、樞密副使、參知政事。死后累贈太師、楚國公,謚號“文忠”,故世稱歐陽文忠公。歐陽修是在宋代文學史上最早開創一代文風的文壇領袖,與韓愈、柳宗元、蘇軾、蘇洵、蘇轍、王安石、曾鞏合稱“唐宋八大家”,并與韓愈、柳宗元、蘇軾被后人合稱“千古文章四大家”。 他領導了北宋詩文革新運動,繼承并發展了韓愈的古文理論。其散文創作的高度成就與其正確的古文理論相輔相成,從而開創了一代文風。歐陽修在變革文風的同時,也對詩風、詞風進行了革新。在史學方面,也有較高成就,他曾主修《新唐書》,并獨撰《新五代史》。有《歐陽文忠公集》傳世。

相關推薦

  • 歐陽修
  • 高中文言文
国内真实愉拍系列在线|2021精品亚洲中文字幕|久久免费福利视频|日本阿v免视频